Zarzecze
Wilno, Lithuania · Filmy: 199 · Mapa

Co mówią twórcy podróżniczy
Artystyczna dzielnica, która ogłosiła się niepodległą republiką z własnym prezydentem, flagą i konstytucją wywieszoną na murze, m.in. po polsku.
Artystyczna dzielnica nazywana republiką, z własną flagą, hymnem i konstytucją z 1997 roku; pełna knajpek, galerii i pomnikiem anioła.
Prezenter jest w dzielnicy Zarzecze, gdzie na ścianach wypisana jest konstytucja Republiki Zarzecza w przeróżnych językach, w tym po polsku.
Najbardziej artystyczna i nieformalna dzielnica Wilna, która ogłosiła się niezależną republiką i ma własną konstytucję na tablicach.
Jedna z najstarszych dzielnic Wilna za rzeką Wilenką, dawniej najgorsza część miasta, dziś artystyczna i najdroższa, nazywana Republiką Zarzecza z własnym rządem, konstytucją i aniołem.
Artystyczna dzielnica z własną konstytucją, prezydentem i walutą, której święto obchodzone jest 1 kwietnia; spacerujemy zadbanymi uliczkami wzdłuż Wilenki i czytamy konstytucję republiki Zarzecza.
Zabytkowa dzielnica na prawym brzegu Wilejki, uchodząca za jedną z najbardziej urokliwych, dawniej zamieszkana przez społeczność żydowską, potem ulubione miejsce bohemy. W 1997 roku ogłoszono tu niepodległość Republiki Zarzecza z własną konstytucją.
Nad Wilejką powstała samoistna Republika Zarzecze, przypominająca muzeum sztuki współczesnej pod gołym niebem, z własną konstytucją, rządem i armią.
Dzielnica artystów, gdzie 1 kwietnia 1997 roku ogłoszono Republikę Zarzecza z własnym hymnem, konstytucją, prezydentem i flagą; konstytucja jest przetłumaczona na kilkadziesiąt języków, w tym polski.
Zarzecze, gdzie mama prowadzącego spędziła pierwsze lata dzieciństwa; dawna dzielnica żydowska, dziś miejsce artystów i intelektualistów.
Wileńska dzielnica artystów i wolnomyślicieli, porównywana z paryskim Montmartre'em i kopenhaską Christianią, oddzielona od reszty miasta pętlą rzeki Wilenki.
Dzielnica na wschód od starego miasta, po drugiej stronie rzeki, uznawana za jedną z najbardziej urokliwych części Wilna.
Dzielnica artystyczna porównywana do krakowskiego Kazimierza, z galeriami, muralami, knajpami i sztuką pod gołym niebem.
W rozmowie pojawia się Užupio Respublika – dzielnica, którą autorka książki opisuje jako ciekawe, nieoczywiste miasto w mieście, kontrastujące z wypucowanym Starym Miastem.
Wileńska dzielnica artystów odgrodzona rzeką Wilenką, pełna graffiti i malunków, porównywana do Montmartre; w 1997 roku ogłosiła się niepodległą Republiką z własną konstytucją.
Dzielnica za rzeką Wilią, strzeżona przez anioła, z nową sztuką street art i knajpkami; w 1997 roku powołano tu Republikę Zarzecza z własną konstytucją na murze.
Jedna z najstarszych dzielnic Wilna, dziś hipsterska lokalizacja spotkań artystów, którzy 1 kwietnia 1997 roku ogłosili tu Republikę Zarzecza z hymnem, prezydentem, flagą i konstytucją; można tu zobaczyć street art i Anioła Zarzecza.
Prezenter poleca spacer po Užupis – hipisowskiej i artystycznej dzielnicy z własną konstytucją, dniem niepodległości i street artem.
Główna ulica Zarzecza była kiedyś nazywana ulicą śmierci, a dziś Zarzecze to autonomiczna Republika Zarzecza z własną konstytucją, m.in. prawem "Pies ma prawo być psem".
Prezenterzy odwiedzają dzielnicę Užupis, która po odzyskaniu niepodległości była najbiedniejszą częścią Wilna, a potem zamieszkali tu artyści. Opowiadają o ogłoszonej 1 kwietnia 1997 roku republice z własną konstytucją, którą w 2018 roku poświęcił papież Franciszek.
Artystyczna dzielnica nad Wilią, dawniej zaniedbana, dziś pełna pracowni, galerii i kawiarni; 1 kwietnia 1997 roku ogłosiła niepodległość i ma własną konstytucję.