ท่ามณีกรรณิกา
พาราณสี, India · วิดีโอ: 334 · แผนที่

ครีเอเตอร์สายเที่ยวพูดถึงว่าอย่างไร
ท่าเผาศพหลักของพาราณสี มีไฟศักดิ์สิทธิ์ที่จุดมาตลอดและกลิ่นควันตลบอบอวล
ท่าจุดไฟเผาศพที่ใหญ่ที่สุดและศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของพาราณสี ผู้คนเชื่อว่าตายที่นี่จะหลุดพ้นจากวัฏจักรการเกิดใหม่
ท่าเผาศพที่ไฟไม่เคยดับมาเป็นพันปี มีการเผาศพตลอดทั้งวัน ผู้บรรยายเตือนว่าคนใจไม่แข็งไม่ควรเดินผ่าน
ผู้บรรยายเล่าถึงท่าที่ใช้เผาร่างผู้เสียชีวิต มีกองอัฐิและชาวสัปเหร่อเก็บอัฐิ ช่วงเย็นจะมีร่างผู้เสียชีวิตเต็มพื้นที่ และเผาครั้งละ 10-20 ร่าง
ผู้บรรยายผ่านลานฌาปนกิจที่มีการเผาศพวันละ 1,500-2,000 ศพ และเล่าถึงกลุ่ม Aghori ที่อยู่บริเวณเต็นท์ใกล้เคียง
ผู้บรรยายเล่าว่ามาถึงท่ามณีกรรณิกา ซึ่งเป็นท่าที่ใช้เผาร่าง และเล่าตำนานที่มาของชื่อท่า
ข้ามเรือไปยังท่าที่ใช้เผาศพ มีกองฟืนเป็นภูเขาและโรงแรมที่รอความตาย คิวเทเล่าว่าคนที่นี่มาเผากันที่นี่ทุกคน
ฆาฏเผาศพที่ใหญ่ที่สุดในพาราณสี เผาศพตลอด 24 ชั่วโมง และมีคนเรียกเงินบริจาคก่อนให้ถ่ายรูป
ผู้บรรยายเดินตามฝูงคนไปยังท่ามณีกรรณิกา ซึ่งเป็นบริเวณเผาศพ มีคุณลุงและชายคนหนึ่งเข้ามาอธิบายและพาไปไหว้ศาลพระศิวะ ก่อนจะขอเงินในที่สุด
ผู้ดำเนินรายการชี้ไปที่มณีการ์นิกาฆาฏ ซึ่งเป็นอีกจุดหนึ่งที่ใช้เผาศพ และเป็นที่ที่อโฆรีมักมารวมตัวเพื่อรับพลังงานจากศพ
เป็นกาตเผาศพอีกแห่งของพาราณสีที่ห้ามถ่ายรูป ปาราวตีเห็นขบวนแบกร่างผู้เสียชีวิตไปที่กาตนี้ พร้อมบทสวดและเครื่องดนตรี
เฉียงผ่านจุดที่เขาเผาศพริมแม่น้ำคงคา เล่าว่ามีคนเผาศพทุกวันวันละหลายพันคน แต่กลับไม่มีกลิ่น และได้เห็นศพถูกเผาจริงๆ เป็นครั้งแรกในชีวิต
ระหว่างล่องเรือ ผู้บรรยายผ่านท่าที่ใช้เผาศพ ซึ่งปกติเผากันริมน้ำแต่เพราะน้ำท่วมจึงย้ายขึ้นไปทำข้างบนแทน
ท่าที่ใช้เผาศพที่สำคัญที่สุดของพาราณสี บรรยากาศคึกคัก มีพิธีเผาตลอด 24 ชั่วโมง และมี 'โรงแรมคนตาย' สำหรับชาวฮินดูสูงอายุที่มารอตายที่นี่
เขาพาไปดูพิธีเผาศพที่ท่ามณีกรรณิการ์ หนึ่งในสี่ท่าน้ำที่มีการเผาร่างผู้เสียชีวิต และเล่าถึงกองฟืนและขั้นตอนการเผา
ผู้บรรยายอธิบายว่าที่ท่ามณีการ์นิกามีการเผาศพด้วยฟืนหลายชนิด ขึ้นอยู่กับฐานะของผู้ตาย และชาวฮินดูเชื่อว่าการตายที่นี่คือการไปสู่โมกษะ